Retrospotkanie 78 – Dni zamienione w wieczność. Dalsze losy żołnierzy 72 pp

Wrzesień 1939 roku to pamiętna data w historii naszego narodu: na zachodzie bohaterska obrona niepodległości Ojczyzny przed hitlerowską nawałą, na wschodzie równie zacięte walki z sowieckim najeźdźcą. Tysiące żołnierzy w zielonych mundurach ginie w walkach o wolność Polski, a następnie w obozach w Katyniu, Starobielsku i Miednoje. Obrazu dramatu okupacji dopełniają dymiące bez przerwy kominy krematoriów w Oświęcimiu i na Majdanku.

Ci, którzy mają „więcej szczęścia” trafiają do obozów jenieckich: stalagów i oflagów. Wśród osadzonych znajdują się wybitni naukowcy, artyści, literaci. Łączy ich ten sam cel – przetrwanie. To niezwykle trudne zadanie. Prymitywne warunki życia, wyniszczające choroby i uczucie, które szczególnie daje o sobie znać: tęsknota za rodzinnym domem, najbliższymi i Ojczyzną.

Osadzeni szukają na co dzień różnych zajęć. Korzystając z dostępnych materiałów, malują, rysują, piszą, uprawiają sport. Robią to, na co tylko w minimalnym zakresie pozwala niemiecka komendantura obozu. To „zabawa w normalne życie” albo, jak to określił jeden z jeńców, „choroba drutów kolczastych”. W tych warunkach polscy wojskowi więźniowie spędzili długie pięć lat – czas, który był dla nich wiekiem. O takich właśnie losach żołnierzy radomskiego pułku opowiedzą przedstawiciele Stowarzyszenia Rodzin i Sympatyków Żołnierzy 72 pp im. D. Czachowskiego.